εδώ μιλάει η καρδιά

Όλα καταρρέουν.....
Όλα γκρεμίζονται......
Τα δάκρυα ακολουθούν χωρίς ντροπή, χωρίς δισταγμό. Σα να νιώθουν μια ελευθερία.
Ξαφνικά έγιναν χαρακτηριστικό της ημέρας.
Ο ουρανός σκοτεινιάζει, στην πραγματικότητα τα πάντα σκοτεινιάζουν.
Ο ήλιος κρύφτηκε για σήμερα. Βγήκε για λίγο και ξαναχάθηκε. 
Υποσχέσου μου ότι θα ξαναεμφανιστεί.
Υποσχέσου μου ότι ζούμε έναν εφιάλτη που το τέλος του πλησιάζει.
Υποσχέσου μου πως θα 'μαστε όπως πρώτα.
Υποσχέσου μου πως δεν θα πάρεις μακριά μου την αγκαλιά σου.
Σου φωνάζω! δεν ακούς.
Απομακρύνεσαι.
Επιστρέφεις.
Φοβάμαι...
Τρέμω...
Δακρύζω...
Χαμογέλα μου, ένα τελευταίο χαμόγελο.
Φώτισε την ψυχή μου...
Σ'αγαπάω, σου θυμίζω κάτι;
Εδώ είμαι. Εδώ θα είμαι.
Τα πόδια μου λυγίζουν.
Τρέμω...
Σε χρειάζομαι. Με χρειάζεσαι ακόμα;
Μην απομακρυνθείς άλλο.
Τρομάζω...
Έχεις την καρδιά μου, έχω την δικιά σου.
Δεν στην δίνω, όχι δεν στην δίνω. Θέλω να σε νιώθω έστω και έτσι κοντά μου.
Μίλα μου, μίλησε μου.
Κοίτα με όπως πρώτα. Όπως χθες. Όπως πριν.
Ο ουρανός δεν αλλάζει χρώμα.
Η μουσική της ημέρας μελαγχολεί.
Τα σύννεφα θα κλάψουν για να μην νιώθω μοναξιά.
Κρυώνω, παγώνω μακριά σου.
Άκου με, σου φωνάζω.
Σ'αγαπάω, σου θυμίζω κάτι;