Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Man Of Steel: Review

 Το σημερινό μου everyday-feeling αφορά στην ταινία που παρακολούθησα σήμερα με το αγόρι μου: το Man Of Steel. Καμία σχέση με τις άλλες μου αναρτήσεις, αλλά αποφάσισα να δώσω λίγη ποικιλία στο Blog μου.

 Για όλους εσάς που διχάζεστε να πάτε ή όχι να το δείτε, ΝΑ ΠΑΤΕ! Φοβερή ταινία ξεκινώντας από τους ηθοποιούς και καταλήγοντας στη σκηνοθεσία. Μια πραγματικά πιο ρεαλιστική πλευρά του Superman ξετυλίγεται στην οθόνη μέσα από καλοφτιαγμένα εφέ. Τα σημεία όπου πραγματοποιούνται οι μάχες έχουν τη σωστή διάρκεια και τρόπο εξέλιξης ώστε να μην γίνονται κουραστικά και βαρετά.

Οι ηθοποιοί ταυτισμένοι με τους ρόλους τους προβάλλουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συναισθήματα της στιγμής, μεταδίδοντας συναισθήματα αγωνίας, μελαγχολίας, χαράς και δράσης στο κοινό.

 Δικαιολογημένες λοιπόν οι τόσες πωλήσεις στο εξωτερικό, η τόση ανυπομονησία των fan της Marvel και του Superman και οι ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες των κινηματογράφων. Για μένα κατατάσσεται στο Top 10 των αγαπημένων μου ταινιών χωρίς δεύτερη σκέψη!

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

a brief love advice

 Οποιοσδήποτε είπε πως τα παραμύθια δεν είναι αληθινά, σίγουρα δεν είχε βρει την αληθινή και μοναδική αγάπη. Ναι, αυτό το συναίσθημα για το οποίο μιλάνε όλοι, αλλά λίγοι το έχουν πραγματικά νιώσει, και αυτό το συναίσθημα που κάποιοι δυσφημούν απογοητευμένοι από το σημερινό, νωχελικό  τρόπο ζωής.
 Κάθε άνθρωπος διαθέτει μισή καρδιά και το άλλο μισό της καρδιάς του το έχει το ταίρι του που βρίσκεται εκεί έξω και όλα προετοιμάζονται αργά ή γρήγορα για την ένωσή τους. Η αναζήτηση της αγάπης δεν χρειάζεται βιασύνη, άγχος, νευρικότητα. Πρέπει να διέπεται από ηρεμία, αγνά συναισθήματα και όρεξη για ζωή. Γιατί ποια άλλη λέξη θα μπορούσε να ταυτιστεί καλύτερα με τη ζωή παρά η αγάπη;
 Το καλοκαίρι είναι εδώ και η αγάπη εκεί και εσύ πρέπει να βρεις τη χαμένη ελπίδα και να αρχίσεις το ταξίδι στον κόσμο του φτερωτού θεού, του Έρωτα.


Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

speaking of self-harmness


 So, there is no day that I will check out my tumblr's dashboard and no photos of self-harmed people will appear. It's such an awful thing knowing that people around you suffer and they do nothing, but hide their feelings and hurt themselves. And the big question is WHY? Why make yourself feel pain if you already are mentally  hurt? Why hide all those feelings and prefer loneliness istead of talking to someone who cares? The answers are easy to be guessed. Because when you are sad, desperate, collapsed and lonely, you kinda fall in love with this pain. You get used to it and even if you hate it, you are addicted to making it hurt more and more. You want to hurt yourself in order to make the pain get worse and take some kind of revenge for what you already feel.
 In my opinion those kids suffer from this behaviour because of lack in parents' and friends' interest. Because loneliless is the worst feeling anyone can feel. Because thinking that you are useless and a piece of shit is absorving your hopes and faith. Because no one cares for you and you think: why should I care for myself? And you want more than anything else to be noticed or disappear for ever.
 And when all these thoughts conquer your soul, that's the moment you should stop and just think for one minute. Of course life is full of shit (who could argue on that?) but is what we only have and it's up to us whether we'll make it better or worse. It's our choice to feel like nothing, and it's also in our hands to change that and feel awesome. We are here for a reason, and this reason is to make Earth better and happier and try our best to change the world and make that fucking difference everyone keeps talking about. Don't be cowards, face the world, face the truth, face the beauty life can offer if you smile at her. I know it's difficult, I know it seems like a mountain you have to spend ages to climb on, but it deserves to be climbed.
Life deserves to be given a second chance
and YOU deserve to live and make things happen for YOU!

(the sun will soon appear on your lonely sky...)

-Hearts