(no title)

 After a long time passing without writing on this blog, I feel like it's finally the right moment. Previous year was quite a tough one considering the last year's exams and all the negativity that flew in the air because of that. Moreover it was the year that friends left, others betrayed and others stayed. As years pass you will realise a fact that you are unable to understand when you are at a young age. You will see that the number of your fingers in both hands is bigger than the number of honest and loyal people. And start thinking: " Why should all this things happen to me? Why my past cannot be erased and my memory start from 2012's May? Why my past has to affect my present?" And you questions obviously cannot be answered. You are the only one who knows what you are feeling, what's on your mind, how much you suffer when you hurt the person you love. He cannot see that, he can only see what you let him see with your acts. And what happens when you are a person that faces a difficulty in letting his inner world out? That is the moment when the misunderstandings happen and you hurt him (as I mentioned before). And you feel like you can do nothing but cry and hide even more than before and it's wrong, it's so wrong to do that. You should act in a total different way. You should speak, scream, let him know everything you feel and show him, this is the magic word --> show ! Don't let yourself destroy everything you have patiently built with this person. Show him how much you adore him, how much he means to you and all the magic that you hide. Don't let the evil get in, wash all the but stuff away and show only love! This is the only way to save your world, your life (namely HIM). You are the only one that can lead things to the wrong side and the only to redirect them because you are the only persons who feels your own feelings.






















ps: I love you

φτάνει που κλαίμε... (Σ)

Έρχονται ώρες
που όλα τα φοβάμαι
όσα θυμάμαι
κι ακόμα με πονούν
αυτές τις ώρες
να το θυμάσαι
πλάι μου να `σαι
όταν θα `ρθούν
δίπλα μου να `σαι
μαζί σου να με βρούν.

Να μ’ αγκαλιάζεις
για να σ’ αισθάνομαι
κι αν δεις να χάνομαι
να μ’ ανεβάζεις
να με ησυχάζεις
και να με νοιάζεσαι
να με χρειάζεσαι
όπως κι εγώ.

Έρχονται ώρες
που οι σκέψεις με πληγώνουν
και δεν τελειώνουν
τα "πώς" και τα "γιατί"
γι’ αυτές τις ώρες
κι οι δυο μας φταίμε
κι ό,τι κι αν λέμε
τι ωφελεί
φτάνει που κλαίμε
και που είμαστε μαζί.

Να μ’ αγκαλιάζεις
για να σ’ αισθάνομαι
κι αν δεις να χάνομαι
να μ’ ανεβάζεις
να με ησυχάζεις
και να με νοιάζεσαι
να με χρειάζεσαι
όπως κι εγώ.

that kind of day... :)

 Today is one of those awesome days that you finally feel fufilled!
 Weird, ha? But, you know, I admit that I'm blessed. I mean, I have the best boyfriend (best person, man, heart), a unique family and two girls that are very supportive. What else does a person needs (besides being healthy) to be happy? I will answer! Nothing and I will also tell you why. Because every single person needs somebody -either he admits it, or not- and that somebody is first of all his soulmate. And I foung mine at a very young age, but still I know that I have. Secondly, everyone needs the help of a lovely dad and a cute mommy in order to grow up into a kind person. And last but not least, to your way to meet that special person you need those girls who will tell you how pretty you are and will encourage you to be strong.
 Now, I have to explain the reason why I'm writing this post. The past few days I felt weird, like something was missing (continue reading before judge), but everything was here as it is now. I now know that I was passing through those "women days" when you feel melanholic but nobody has the blame, when you have deep thoughts but no real problem. I have my boy, I will always have him and I'm the luckiest person in the world, and he provides me with everything, every feeling someone needs to feel -so, that wasn't the reason why I was melanholic-. So, my boy is now working until the afternoon and I cannot see him or talk to him until then and I am just sitting in front of my computer like a useless person, feeling nothing, but useless. And today I found a way to give my until see my man time a little value. I will start making my own creations and I feel so glad about that (If anyone's interest I will feature them on my other blog and twitter). I finally found a hobby that will make me feel like I'm doing something creative besides watching you tube videos and tumblring/ tweeting the whole day.
 I'm wishing to all of you to have that kind of day that I sensed today and be happy, really happy.
Don't let anyone make fun of your dreams, because no one is you. 

 See you next time, xo

ps.: I wasn't trying to advertise my following work. I just wanted to express the joy I currently feel. 

one year later (2012 - 2013)

 So, here we are. Another summer has come to its middle and I can say that it is totally different from the last year's. People have gone, others have come and one has stayed. Looking back I would never imagine me in the current position. Friends of so many years have waved "goodbye" and will never come back. But, in the middle of that waving people, there is the ONE. The one person that will never say goodbye, that will stay no matter what even though we don't know what the future hides. Believing to what our love can offer to the world, hoping about a better future and smiling to our dreams, together, we will change the usual and make the big difference. We will offer this planet a true love, a gifted and blessed love which can bear anything and can get stronger through the rough years.

S.E.

inspirational quote of the day (3)

Man Of Steel: Review

 Το σημερινό μου everyday-feeling αφορά στην ταινία που παρακολούθησα σήμερα με το αγόρι μου: το Man Of Steel. Καμία σχέση με τις άλλες μου αναρτήσεις, αλλά αποφάσισα να δώσω λίγη ποικιλία στο Blog μου.

 Για όλους εσάς που διχάζεστε να πάτε ή όχι να το δείτε, ΝΑ ΠΑΤΕ! Φοβερή ταινία ξεκινώντας από τους ηθοποιούς και καταλήγοντας στη σκηνοθεσία. Μια πραγματικά πιο ρεαλιστική πλευρά του Superman ξετυλίγεται στην οθόνη μέσα από καλοφτιαγμένα εφέ. Τα σημεία όπου πραγματοποιούνται οι μάχες έχουν τη σωστή διάρκεια και τρόπο εξέλιξης ώστε να μην γίνονται κουραστικά και βαρετά.

Οι ηθοποιοί ταυτισμένοι με τους ρόλους τους προβάλλουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συναισθήματα της στιγμής, μεταδίδοντας συναισθήματα αγωνίας, μελαγχολίας, χαράς και δράσης στο κοινό.

 Δικαιολογημένες λοιπόν οι τόσες πωλήσεις στο εξωτερικό, η τόση ανυπομονησία των fan της Marvel και του Superman και οι ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες των κινηματογράφων. Για μένα κατατάσσεται στο Top 10 των αγαπημένων μου ταινιών χωρίς δεύτερη σκέψη!

a brief love advice

 Οποιοσδήποτε είπε πως τα παραμύθια δεν είναι αληθινά, σίγουρα δεν είχε βρει την αληθινή και μοναδική αγάπη. Ναι, αυτό το συναίσθημα για το οποίο μιλάνε όλοι, αλλά λίγοι το έχουν πραγματικά νιώσει, και αυτό το συναίσθημα που κάποιοι δυσφημούν απογοητευμένοι από το σημερινό, νωχελικό  τρόπο ζωής.
 Κάθε άνθρωπος διαθέτει μισή καρδιά και το άλλο μισό της καρδιάς του το έχει το ταίρι του που βρίσκεται εκεί έξω και όλα προετοιμάζονται αργά ή γρήγορα για την ένωσή τους. Η αναζήτηση της αγάπης δεν χρειάζεται βιασύνη, άγχος, νευρικότητα. Πρέπει να διέπεται από ηρεμία, αγνά συναισθήματα και όρεξη για ζωή. Γιατί ποια άλλη λέξη θα μπορούσε να ταυτιστεί καλύτερα με τη ζωή παρά η αγάπη;
 Το καλοκαίρι είναι εδώ και η αγάπη εκεί και εσύ πρέπει να βρεις τη χαμένη ελπίδα και να αρχίσεις το ταξίδι στον κόσμο του φτερωτού θεού, του Έρωτα.

tumblr quote of the day (2)

tumblr quote of the day (1)

speaking of self-harmness

 So, there is no day that I will check out my tumblr's dashboard and no photos of self-harmed people will appear. It's such an awful thing knowing that people around you suffer and they do nothing, but hide their feelings and hurt themselves. And the big question is WHY? Why make yourself feel pain if you already are mentally  hurt? Why hide all those feelings and prefer loneliness istead of talking to someone who cares? The answers are easy to be guessed. Because when you are sad, desperate, collapsed and lonely, you kinda fall in love with this pain. You get used to it and even if you hate it, you are addicted to making it hurt more and more. You want to hurt yourself in order to make the pain get worse and take some kind of revenge for what you already feel.
 In my opinion those kids suffer from this behaviour because of lack in parents' and friends' interest. Because loneliless is the worst feeling anyone can feel. Because thinking that you are useless and a piece of shit is absorving your hopes and faith. Because no one cares for you and you think: why should I care for myself? And you want more than anything else to be noticed or disappear for ever.
 And when all these thoughts conquer your soul, that's the moment you should stop and just think for one minute. Of course life is full of shit (who could argue on that?) but is what we only have and it's up to us whether we'll make it better or worse. It's our choice to feel like nothing, and it's also in our hands to change that and feel awesome. We are here for a reason, and this reason is to make Earth better and happier and try our best to change the world and make that fucking difference everyone keeps talking about. Don't be cowards, face the world, face the truth, face the beauty life can offer if you smile at her. I know it's difficult, I know it seems like a mountain you have to spend ages to climb on, but it deserves to be climbed.
Life deserves to be given a second chance
and YOU deserve to live and make things happen for YOU!

(the sun will soon appear on your lonely sky...)

-Hearts

"the only one"

It's that moment when you find "the one"

"the one" you can share anything with, even your craziest or weirdest thoughts
"the one" you know that will calm you down when you are nervous
"the one" that will hug you when have your bad days
"the one" that will stand by you with no sign of embarrassment
"the one" that when he kisses you goodnight you will feel sad for the end of the day
"the one" with the cutest face in the entire world
"the one" with so much common with you
"the one" that you would die to have a night with
"the one" that makes you feel safe and secure in his embrace
"the one" caring more than anyone would ever do
"the one" with that stunning smile that always lights up your day
"the one" with the smile you always want to see first in the morning
"the one" with those amazing, colourful eyes full of mystery and love
"the one" that you want to hug or kiss for no reason
"the one" you have the necessity to hold his hand through the time

2012 came to its end...

Και κάπως έτσι ακόμη ένας χρόνος πέρασε τη γραμμή του τερματισμού. Από την πρώτη κιόλας του '12 ένιωθα πως αυτή η χρονιά δεν θα'ταν η τυχερή μου. Τι κι αν κέρδισα το φλουρί, τα δάκρυα έκαναν την εμφάνιση τους την ίδια μέρα. Άκουγα όμως πολύ συχνά να λένε "τα ομορφότερα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις" και εγώ νόμιζα εώς τότε ότι δεν περίμενα κάτι ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν ότι μόνο το περίμενα, αλλά το κυνηγούσα κιόλας. Οπότε κατέθεσα τα όπλα και δεν ήλπιζα σε τίποτα, είχα χάσει την όρεξη για όλα. Γνωριμίες έγιναν πολλές, δεν το κρύβω αλλά πλέον δεν επιθυμούσα κάτι εφήμερο, κάτι που με τον καιρό θα έδειχνε αν θα ήταν σταθερό ή όχι. Επιθυμούσα να σταματήσω να έχω πολλά και διάφορα και να βρω το ένα και μοναδικό. Μπορεί να μην ήμουν τόσο μεγάλη σύμφωνα με τα σημερινά ηλικιακά δεδομένα, όμως είχα κουραστεί. Είχα κουραστεί την συνηθισμένη διαδικασία της γνωριμίας και ένιωθα ότι ήξερα την κατάληξη καθεμίας από αυτές. Δε λέω, ένα αγόρι κατάφερε να μου κινήσει το ενδιαφέρον, όμως τώρα που το σκέφτομαι καθαρά, ήταν απλώς το ότι είχα αποκτήσει επιτέλους έναν φίλο και νόμιζα ότι αυτό έπρεπε να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω. Δεν εξελίχθηκε όμως και ευγνωμονώ τον Θεό για αυτό. Οι μέρες περνούσαν, ώσπου έφτασε η 11η Μαΐου που ερωτεύτηκα το άτομο που μέχρι σήμερα μου αλλάζει τη ζωή εκπλήσσοντας με και κάνοντας με ευτυχισμένη. Ήταν βράδυ και είχαμε βγει παρέα. Είχε αρχίσει να μου τραβά τη προσοχή όπως ποτέ κανείς δεν μου την είχε τραβήξει. Και ήταν τότε που λίγο φως έπεσε πάνω στα φωτεινά, πανέμορφα μάτια του. Τότε άρχισαν όλα. Τον ξαναείδα λίγες μέρες μετά και είχα χαθεί κυριολεκτικά σε αυτόν τον ωκεανό των ματιών του, στην ειλικρίνειά τους, στην καλοσύνη τους, στην αγάπη που είχαν να προσφέρουν. Μπορούσα να δω μέσα του, να πλησιάσω στον άβυσσο της ψυχής του, όμως η πόρτα ήταν καλά σφραγισμένη. Αρχίσαμε να βγαίνουμε, να βγαίνουμε και να βγαίνουμε. Ώσπου δύο μήνες μετά (11 Ιουλίου) έγινε δικός μου στην Ακρόπολη. <<Κλείσε τα μάτια σου>>, μου είπε και τα χείλη του άγγιξαν για πρώτη φορά τα δικά μου. Το όμορφο μας παραμύθι ξεκίνησε, με πρωταγωνιστές εμάς. Και κάπως έτσι κατάλαβα πως πράγματι, χωρίς αμφιβολία όλα τα ξεχωριστά και τα μη εφήμερα συμβαίνουν την στιγμή που εσύ θεωρείς πως δεν θα αλλάξει τίποτα και αρχίζεις να συνηθίζεις την μοναξιά σου. Επίσης αυτή τη χρονιά συνειδητοποίησα ότι τα μόνα άτομα που αξίζουν την εμπιστοσύνη και την προσοχή σου είναι ο άνθρωπός σου και η οικογένειά σου. Φίλοι δεν υπάρχουν, και αν υπάρξουν θα είναι παροδική η σχέση σας. Με πρόδωσαν άτομα (για να μη πω ζώα) που στο παρελθόν είχα εμπιστευτεί πολύ και λυπάμαι πολύ για αυτούς, για το πως θα καταλήξουν.

Και θα κλείσω αυτό το άρθρο με μία πρωτοχρονιάτικη ευχή: Το 2013 να έλθει σε εσάς με πολλά χαμόγελα, υγεία, αγάπη και χρήματα. Κάθε δυσκολία να εξαφανιστεί και κάθε όνειρο σας να πραγματοποιηθεί. Να αναζητάτε τη γνώση και να προωθείτε το σωστό. Να αγαπήσετε τον άνθρωπο και να αντικαταστήσετε κάθε αρνητικό συναίσθημα με αγάπη, ελπίδα, αισιοδοξία. Να μην εμπιστεύεστε κανέναν και να θαυμάζετε το ωραίο. Και για τους ερωτιάρηδες, ο έρωτας έρχεται εκεί που δεν τον περιμένεις!