memoirs......

Πόσο, μα πόσο γρήγορα περνάνε οι μέρες.......

Σαν χθες μου φαίνεται που ένιωθα περίεργα για την πρώτη μέρα στο σχολείο και να που πέρασε ο πρώτος μήνας. Μαζί τελείωσε και ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο. Είναι υπέροχο τελικά να περνάς στιγμές με άτομα που σε νοιάζονται, ακόμη και αν δεν γνωρίζεις αν αυτό θα ισχύσει για αύριο... για μεθαύριο. Γιατί τη δεδομένη στιγμή ξέρεις πως είναι εκεί για σένα και δεν σε απασχολεί το μετά.

Ομολογώ πως ώρες-ώρες μελαγχολώ για το πόσο γρήγορα έρχονται και φεύγουν οι ομορφότερες στιγμές που έχω ζήσει. Στιγμές που δεν θα ξαναζήσω, εικόνες που δεν θα ξαναδώ. Επειδή ότι ζούμε είναι μοναδικό, δεν θα επιστρέψει ούτε τώρα, ούτε ποτέ. Ποιος είναι λοιπόν ο τρόπος για να κλειδώσουμε όλες αυτές τις εικόνες μέσα μας για πάντα;

Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο για να το επιτύχει αυτό. Ο δικός μου λοιπόν είναι οι φωτογραφίες, τα άρθρα, τα αντικείμενα. Θέλω να φωτογραφίζω την κάθε στιγμή γιατί είμαι σίγουρη πως δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό που απεικονίζει μια φωτογραφία. Το μόνο που αλλάζει είναι τα συναισθήματα που θα σου προκαλεί κάθε φορά που θα την χαζεύεις. Είναι ένα μέσο για να βλέπεις, να θυμάσαι, να μην ξεχνάς. Να τις βλέπεις και να σκέφτεσαι το "τότε". Χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα πως τα πράγματα από τότε θα έχουν εξελιχθεί αρνητικά αλλά και πάλι θα σου ξυπνάει μνήμες. Με τα άρθρα επίσης περιγράφω τα αισθήματά μου είτε είναι άσχημα είτε θετικά -και αυτό το άρθρο για να εξασφαλίσω την μνήμη το γράφω- και έτσι ξέρω πως θα πάω να τα διαβάσω και θα μου φέρουν στο μυαλό όσα με ώθησαν στο να γράψω το συγκεκριμένο άρθρο. Τα αντικείμενα, αχ αυτά τα αντικείμενα! Πιστεύω πως με τα αντικείμενα πιο πολύ θυμάμαι αυτόν που μου τα έδωσε. Έχω ένα κουτάκι λοιπόν και μέσα σε αυτό βάζω δώρα, γράμματα, ακόμη και ασήμαντα πράγματα όπως μια χαρτοπετσέτα, τα οποία όμως μου θυμίζουν πολλά. Είναι σαν ένα κουτάκι με αναμνήσεις και συναισθήματα αγάπης γιατί όσα έχω εκεί είναι από ένα ξεχωριστό πρόσωπο.

Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα, θέλω να θυμάμαι κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο γιατί ποτέ δεν θα έχω ζήσει αρκετά. Όλα είναι κλειδωμένα στην καρδιά μου αλλά και πάλι δεν μου φαίνεται αρκετό. Οπότε ψάξτε και σκεφτείτε μέσα που θα σας αποθηκεύουν τις στιγμές σας. Κάτι σαν την μνήμη ROM του H/Y ας πούμε. Όλα είναι το ίδιο αποδεκτά και το ίδιο μοναδικά γιατί επρόκειτο για δικές σας αναμνήσεις. 

about love...

Love isn't easy. In fact nothing that worths fighting for is easy in this life.
Everyone expects love, more ask for love and more beg to feel it. But.... There is a big "but" here. No one ever expected it to be so difficult. And when they realize it is the moment that some give up and walk away and others persist and fight for this feeling to stay alive.
In my opinion this obstacles that happen through this love trip is it's magic. Is the way to make you and your feelings stronger. To make you want more this special person, make you miss him, love him... Because when you truly care about someone and I mean truly, not just in words, you don't even think of the option to give up or let him go. I don't believe this quote which says "when you love someone, let him go. If he's yours, he'll come back. If not, he never was.". I'm 1.000 precent opposite to this point of view. In my opinion, when you love, you adore, you need, you miss a person you can't stand the thought of not being with him. You feel half when he isn't around and you only live for the moment to see him. This is the best feeling, especially when it's the same from both sides. So, be calm, have faith and never, ever let your special one leave. This will be something you'll regret. I don't say that your love journey will always be easy but it will always be real and enchanting.

♥

so hard to express the way i feel
so difficult to hold on to my tears
how meaningless "i love you" seems
"how much i miss you", whisper in my ears
i want to erase all the bad words
i want to be in your embrace

hold me close and never let me go away...