my heart speaking..

the coulour of the sky reminds me of your eyes. either it's light blue, either is darker.
it's so magical, it has so many different colours and it makes me dream.
I can dream of the days with you coming and never ending, this would be a real miracle.
miracles happen, actually. and it was meeting you.
meeting the one, the one that would make me feel the real love I was in need of.
the clearness of the sky is like your clear and kind heart.
the clouds are like the words your eyes say when you look at me.
the rain is like the calmness you make me feel.
the stars are like the sparkles of your eyes and the anxious beating my heart has when I'm in your embrace.
you are so flawless. and even if you have flaws they are so adorable.
I only wish you'll always look at me in the same loving way.
I love you, honey...

φιλία = συμφέρον?!

Τι ονομάζεται φιλία; Όσο τα χρόνια περνάνε, τόσο φεύγουν και χάνονται άτομα που θεωρούσες "φίλους" σου. Άτομα που τους εμπιστεύτηκες πράγματα σημαντικά για σένα, που πέρασες στιγμές μαζί τους, που στήριξες, που αγκάλιασες, που έκλαψαν στον ώμο σου. Και όμως, όταν απομακρυνθούν κάθεσαι και σκέφτεσαι, ζυγίζεις τα πράγματα και καταλαβαίνεις πως μάλλον εκείνοι δεν σου πρόσφεραν κάτι ιδιαίτερο αλλά τους αγάπησες. Αγάπησες τους φίλους σου και δεν απαίτησες αντάλλαγμα, παρά μόνο εκτίμηση. Εκτίμηση για όσα τους έδωσες, για όση στήριξη τους πρόσφερες. Μετά από αυτή τη συναισθηματική έκρηξη σκέφτεσαι ρεαλιστικά και αναγνωρίζεις πως οι άνθρωποι στο μεγαλύτερο ποσοστό είναι έτσι από τη φύση τους, αχάριστοι και συμφεροντολόγοι. Κυνηγάνε το συμφέρον τους και πάνε όπου αυτό τους παρασύρει. Και το έσχατο όλων είναι πως έχουν την (λανθασμένη) εντύπωση πως είναι σωστοί, με προσωπικότητα και πως οι άλλοι φταίνε που "χάθηκαν". Ας αφήσουμε όλους αυτούς τους "ψεύτικους" επικίνδυνους ανθρώπους να φύγουν μακριά μας και ας επικεντρωθούμε στο να κάνουμε εμείς τη διαφορά και σε όσους μας προσφέρουν όχι τα πάντα, αλλά έστω κάτι περισσότερο από το τίποτα. 

επικίνδυνες νύχτες.

Οι ώρες περνάνε. Τα χρώματα του ουρανού σκουραίνουν. Σκοτεινιάζει. Ξαφνικά όλα αποκτούν άλλη όψη. Είναι η ιδέα μου ή πράγματι όλα το βράδυ γίνονται πιο επικίνδυνα κατά κάποιο τρόπο;
Τα βράδια είμαστε πιο επιρρεπείς στην μελαγχολία, στη θλίψη, στη θύμηση των αναμνήσεων. Παραδινόμαστε σε οτιδήποτε αρνητικό μας πλησιάζει και νιώθουμε μειονεκτικά τονίζοντας κάθε μας ελάττωμα στο μυαλό μας. Ίσως το μόνο επικίνδυνο να είναι αυτό το "παιχνίδι" που παίζει το μυαλό μαζί μας εκείνες τις ώρες. Μάλλον όλα είναι αβάσιμες σκέψεις τις οποίες πρέπει να νικήσουμε, να προκαλέσουμε την εμφάνιση της ένδειξης "GAME OVER" .

days pass like the wind...

Περνάνε τα λεπτά, περνάνε οι ώρες, περνάνε οι μέρες, περνάνε τα χρόνια... Φτάνεις σε ένα σημείο που αναρωτιέσαι πόσοι έφυγαν, πόσοι έμειναν, πόσοι θα φύγουν και πόσοι θα μείνουν. Κοιτάς πίσω και όλα μοιάζουν ξένα και διαφορετικά, κοιτάς δίπλα σου και βλέπεις ελάχιστα άτομα που έχουν μείνει από την αρχή μέχρι τώρα πλάι σου και σου θυμίζουν το "τότε". Αυτά τα άτομα αποδεικνύουν πως τα όμορφα δεν τελειώνουν ποτέ. Πως όταν κάτι είναι αληθινό, αμοιβαίο και περιλαμβάνει ειλικρίνεια και αγάπη δεν φτάνει σε τέλος, πλησιάζει το άπειρο και την αθανασία. Είναι όμορφο να έχεις άτομα δίπλα σου και να νιώθεις σιγουριά ότι θα σε γεμίζουν για μια ζωή με υπέροχες στιγμές και ακόμη πιο υπέροχες αναμνήσεις. Επίσης να νιώθεις περηφάνια και ευχαρίστηση που έφυγαν από δίπλα σου όσοι δεν άξιζαν, όσοι ήταν υποκριτές, γιατί παρά τις πληγές που σου δημιούργησαν, σου έδωσαν δύναμη να αντιμετωπίσεις τα πιο δύσκολα και να ωριμάσεις μακριά από αυτούς.
Να έχεις τη δύναμη να κοιτάς στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον και να χαμογελάς. 

"Μόνο γιατί μ'αγάπησες", Μ. Πολυδούρη

Δεν τραγουδώ, παρά γιατί μ' αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο

κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,

μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κόιταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη
στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ' αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε, που βασίλεψες
κι έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ' αγάπησες.
(Οι τρίλιες που σβήνουν, 1928)

Έρωτας! Έρωτας; Έρωτας...

 Έρωτας! Έρωτας; Έρωτας...

 Σύμφωνα με την μυθολογία ο Έρωτας ήταν ένας μικρός φτερωτός θεός, ο γιος της θεάς της ομορφιάς, Αφροδίτης. Έβγαινε έξω και με το βέλος του σημάδευε άντρες - γυναίκες και τσουπ κατέληγαν "in love".

Στις μέρες απ'όσο έχω καταλάβει ο "έρωτας" ως έννοια έχει χαλάσει. Παρατηρώ νιάνιαρα ηλικίας από 12 εώς 14 που υποστηρίζουν ότι έχουν ερωτευτεί, αγαπήσει και τα λοιπά. Αυτά το ένα βράδυ. Το επόμενο κλαίγονται επειδή "χώρισαν" και εύχονται να πέθαιναν. Όχι, δεν θα συνεχίσω τον σχολιασμό και την αναφορά σε αυτό τον "φοβερό έρωτα" αλλά θα μιλήσω για τον αληθινό έρωτα που οδηγεί στην αληθινή αγάπη.

Πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν γιατί εμείς στην ελληνική γλώσσα διαχωρίζουμε την αγάπη από τον έρωτα ως δύο έννοιες όχι αντίθετες, αλλά διαφορετικές. Ενώ στα αγγλικά για παράδειγμα η αγάπη μεταφράζεται ως love και το ερωτεύομαι ως  fall in love, πέφτω στην αγάπη σαν να λέμε σε ελεύθερη μετάφραση. Τέλος και με το μάθημα των αγγλικών λοιπόν.

Η ουσία του σημερινού άρθρου βρίσκεται στο πόσα έχω καταλάβει ότι προσφέρει ο αληθινός έρωτας σήμερα. Είναι σαν μια ανάσα στην νέκρα του κόσμου, σαν ένα φως στις καρδιές των ανθρώπων, σαν ένα τεράστιο αληθινό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο τους. Τι ποιο όμορφο από τον έρωτα; Εμένα το να αγαπώ και να με αγαπούν μου δίνει ζωή, δύναμη, ελπίδα, πίστη. Μου δίνει ένα ακόμα κίνητρο να προχωρήσω, να επιμείνω, να προσπαθήσω. Και για να μην παρεξηγηθώ, πιστεύω πλέον ότι όταν ερωτεύεσαι, το να αγαπήσεις είναι επακόλουθο. Τουλάχιστον έτσι νιώθω εγώ, για τους μισούς από εσάς προφανώς θα είμαι λάθος.

Θα προσθέσω και άλλα σε αυτό το άρθρο γιατί προς το παρόν με καλεί το κρεβατάκι μου.
Καλό βράδυ xxx

Πρώτη του Σεπτέμβρη (1)

Και να που έφτασε και η πρώτη του Σεπτέμβρη. Ενός μήνα που κανείς μας αν είχε επιλογή δεν θα τον προτιμούσε πιστεύω. Πώς μετά από τη ξεγνοιασιά των καλοκαιρινών μηνών να μπεις στην ρουτίνα του Σεπτεμβρίου; Χμμ, και όμως όλα γίνονται αν έχεις περάσει το πιο απίστευτο καλοκαίρι και ανυπομονείς για την κάθε επόμενη μέρα, για τον κάθε επόμενο μήνα και το κάθε επόμενο καλοκαίρι. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να περνάς στιγμές μαγικές, στιγμές ανεκτίμητες και πάνω από όλα, στιγμές μοναδικές!

Δεν θα γράψω πολλά σήμερα, παρά μόνο μια συμβουλή που ίσως ακούγεται συνεχώς αλλά πρέπει να γίνει πράξη. Να ζείτε την κάθε στιγμή και να μην αφήνετε λεπτό να πάει χαμένο γιατί η ζωή είναι μικρή, οι στιγμές και ο χρόνος δεν ξαναγυρίζουν πίσω οπότε το μόνο που απομένει είναι να αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Να ζείτε έντονα και να περνάτε όμορφα!