Οι ώρες περνάνε. Τα χρώματα του ουρανού σκουραίνουν. Σκοτεινιάζει. Ξαφνικά όλα αποκτούν άλλη όψη. Είναι η ιδέα μου ή πράγματι όλα το βράδυ γίνονται πιο επικίνδυνα κατά κάποιο τρόπο;
Τα βράδια είμαστε πιο επιρρεπείς στην μελαγχολία, στη θλίψη, στη θύμηση των αναμνήσεων. Παραδινόμαστε σε οτιδήποτε αρνητικό μας πλησιάζει και νιώθουμε μειονεκτικά τονίζοντας κάθε μας ελάττωμα στο μυαλό μας. Ίσως το μόνο επικίνδυνο να είναι αυτό το "παιχνίδι" που παίζει το μυαλό μαζί μας εκείνες τις ώρες. Μάλλον όλα είναι αβάσιμες σκέψεις τις οποίες πρέπει να νικήσουμε, να προκαλέσουμε την εμφάνιση της ένδειξης "GAME OVER" .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου