Πόσο άσχημο είναι να μην αφήνεις εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου να χαρεί αυτό που ζει. Να νιώθεις πως ζεις ένα παραμύθι και μόνος σου να δημιουργείς καταστάσεις που να το κάνουν δύσκολο. Να θέλεις να χαρείς και εξαιτίας σου να είναι αδύνατον. Να ανακαλύπτεις μέρα με τη μέρα πως δεν είσαι τόσο δυνατός όσο νόμιζες και να νιώθεις απογοητευμένος που "νόμιζες"..
"Μήπως είναι η ώρα να πάρω τη ζωή στα χέρια μου; Να μην αφήνομαι στην δικαιολογία πως -όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο- και να κάνω εγώ ότι θέλω να συμβεί για τους λόγους που εγώ θέλω;"
Όσο εγωιστικό και να ακούγεται αυτό, πρέπει κάποια στιγμή πριν να είναι αργά όλοι να σκεφτούμε έτσι. Να αποφασίσουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας, να πιστέψουμε σε εμάς, σε αυτό που ζούμε και να δώσουμε το 100% του εαυτού μας σε αυτό που θέλουμε να πετύχουμε ή σε αυτόν που θέλουμε να κρατήσουμε πλάι μας για μια ζωή. Να αρχίσουμε με τη σκέψη και να καταλήξουμε στις πράξεις. Να μην τα παρατήσουμε και να αποκτήσουμε όση δύναμη νομίζαμε πως είχαμε και χάσαμε. Να υψώσουμε το κεφάλι και να κοιτάξουμε ψηλά, σε ένα μέλλον με επιλογές δικές μας, με όνειρα δικά μας, με έναν άνθρωπο που εμείς επιλέξαμε και όχι η "μοίρα".
"Μήπως είναι η ώρα να πάρω τη ζωή στα χέρια μου; Να μην αφήνομαι στην δικαιολογία πως -όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο- και να κάνω εγώ ότι θέλω να συμβεί για τους λόγους που εγώ θέλω;"
Όσο εγωιστικό και να ακούγεται αυτό, πρέπει κάποια στιγμή πριν να είναι αργά όλοι να σκεφτούμε έτσι. Να αποφασίσουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας, να πιστέψουμε σε εμάς, σε αυτό που ζούμε και να δώσουμε το 100% του εαυτού μας σε αυτό που θέλουμε να πετύχουμε ή σε αυτόν που θέλουμε να κρατήσουμε πλάι μας για μια ζωή. Να αρχίσουμε με τη σκέψη και να καταλήξουμε στις πράξεις. Να μην τα παρατήσουμε και να αποκτήσουμε όση δύναμη νομίζαμε πως είχαμε και χάσαμε. Να υψώσουμε το κεφάλι και να κοιτάξουμε ψηλά, σε ένα μέλλον με επιλογές δικές μας, με όνειρα δικά μας, με έναν άνθρωπο που εμείς επιλέξαμε και όχι η "μοίρα".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου